[FIC GOT7] พ่อค้าขายถุงยาง JackxMark2

posted on 12 Mar 2014 17:13 by kaewyods789

                                               พ่อค้าขายถุงยาง
 

                                  2

 

 

 

 


 

  

 

     ‘’พอดี...ผมชอบท่าตีลังกาด้วยซะสิ ’’

   อุ้ยตายละ.......อกอิสมหวังจะแตกตาย 

  ตีลังกาไม่ได้หรอกน้องสาว มันอันตราย ถ้าพี่หักปลายแล้วน้องหักในขึ้นมาจะทำยังไง........
 
  บอกได้เลยว่าแจ็คสันหวัง รับประทานจุดนานมากจริงๆไม่อยากเชื่อว่าเห็นหน้าสวยๆใสซื่องี้แม่งกามกว่ากูอีกงะ  ไม่เป็นไรหรอก ร่องนมใหญ่พี่สมหวังจะให้อภัยน้องนะ

  ‘’จริงๆผมมาหางานทำนะ...เห็นป้ายติดอยู่หน้าร้านรับสมัครพนักงานใช่ไหมครับ’’

   มือเรียววางถุงยางรุ่นบางเฉียบที่อยู่ในมือลงตรงหน้าเค้าเตอร์ แล้วชี้นิ้วไปที่แผ่นป้ายสีขาวที่ติดอยู่กระจกประตูหน้าร้าน ซึ่งพ่อค้าขายถุงได้ยินก็กระตุกยิ้มหื่นอย่างมีเลศนัย

  ‘’อ่อจะมาสมัครหรอ...ว่าแต่ชื่ออะไรละครับ’’

  ‘’มาร์ค หรือเรียกต้วนอี้เอินก็ได้ อายุยี่สิบปีครับ’’

   เขี้ยวขาวๆของเธอนั่นส่งยิ้มมาให้ผมพร้อมแอ่นตัวต่ำๆจากคอเสื้อกล้ามที่กว้างอยู่แล้วยิ่งเห็นเนินอกขาวที่ชุ่มด้วยเหงื่อน้อยๆมันพลาดไม่ได้ที่ผู้ชายจัญไรอย่างกูต้องมอง......

    อึ๋มอี้เอิน เธอเร้าร้อนมาก.......

   หน้าอกเธอตั้งขนาดเนี้ยอยากจะสาวมาเสียวจริงๆ  

5555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555 5555555555555555555555555555


 

   ‘’ผมชื่อแจ็คสัน หวังอายุยี่สิบสองปีเป็นพี่นายยินดีที่ได้รู้จัก’’

เอ่ยไปทั้งๆที่สายตาก็ก้มมองต่ำมองอกคนตรงข้ามอยู่ตลอดเวลา แม้แต่เบ้าหน้าคนตรงหน้าจะสวยมากแต่กูก็ยอมเสียสละไม่ยอมมองอ่ะมึงคิดดู 

  น้องอึ๋มอี้เอินนี่มึงดันนมมาป่ะเนี้ย....  

   ‘’ยินดีที่รู้จักครับพี่แจ็คสัน’’ 

   ‘’หน้านายนะ...สวยมากก็จริง แต่ว่านมนายสวยกว่าหน้าอีก’’

   ‘’ผมต้องพูดขอบคุณไหมเนี้ย....’’

   มาร์คต้วนเอ่ยเสียงดุ พร้อมยกมือทั้งข้างขึ้นมากุมหน้าอกไว้ทันทีราวกับชะนีถูกพวกโรคจิตมองลวมลาม แจ็คสันไม่พูดอะไรนอกจากยิ้มกรุ่มกริ่มอย่างอารมณ์ดีเมื่อได้แซวสาวนมโต

   ‘’พี่ก็หล่อดีนะ แต่เสียดายตัวสั้นไปหน่อย’’ 

    อูยเจ็บเลย.......มันซี๊ดมาก 

   ถึงตัวผมจะสั้น.........แต่ไอ้นั่นผมยาวมากนะ…….

   กล่าวในใจอย่างหื่นกระหาย ก็กลัวว่าถ้าหากพูดออกไปน้องอึ๋มอี้เอินอาจจะเอานมฟาดหน้ากูดับคาร้านตอนนี้ก็ได้   ไม่ก็หนีบหน้าจนหายใจไม่ออกตายเงี้ย เป็นการตายที่มีความสุขที่สุดในโลกแต่พอดีว่ายังไม่อยากตายตอนนี้อะนะ 

   ก้มตัวหยิบเอกสารเล็กๆที่จัดเตรียมไว้อยู่แถวตู้เก็บเอกสารแล้วยื่นมันให้อีกฝ่ายพร้อมปากกาแหลม

   ‘’น้องต้วนต้วน กรอกแบบฟอร์มยืนยันตรงนี้เลยก็แล้วกัน...’’

   ไหนๆชื่อกูก็วิบัติไปแล้ว กูไม่ยอมวิบัติคนเดียวแน่ไอ้เหี้ยเรื่องนี้ต้องมีคนแพ้แน่ๆสักคน     ฝ่ายร่างเล็กเซ็กส์แตกมาร์คต้วนใช้ลิ้นดุนลูกอมเบาๆในปากแล้วดึงแท่งเล็กนั่น ออกจากริมฝีปากมายัดใส่ปากพ่อค้าถุงยางอนามัยซะเต็มแรง

     ‘’อุ้ก.....’’

   ‘’ฝาก อมก่อนนะครับ....’’

    โอ้มายก็อตตตตต กรี๊ดดดดดดดดด !!!!! ฟ่กกหด่กหด้กหดกหนยฟนห้กฟหยกฟหยก

   แจ็คสันสกรีมแทบบ้านแตกสาแหรกขาดในใจอยากจะดีดดิ้นเป็นจังหวะเกิลx3 มากแต่แบบต้องอดทนเอาไว้มันดูไม่งามแต่แบบ!! แม่เขายั่วสมหวัง อ่ะแม่ !! สมหวังไม่ได้หื่นอยู่ฝ่ายเดียวจริงๆนะเว้ย

   ผมดูดๆและอมลูกอมในมืออย่างบ้าคลั่งพร้อมมองคนหน้าสวยที่กำลังจดจ่ออยู่กับเอกสารเล็กๆนั่นด้วยหัวใจที่ชุ่มชื้นสุดๆ  ดวงตาของผมเหลียวไปมองกระดูกไหปลาร้าที่โผล่พ้นออกมาจากเสื้อกล้ามสีขาวอีกคนอย่างแทะโลมพร้อมดูดดึงลูกอมในมือแรงขึ้นอีก

  พี่อยากทดลองใช้ถุงยางกับน้องมากเลยบอกตรง.......

   ถุงยางมีสิบสีกูก็จะทดลองแม่งให้หมดทั้งสิบสีนี้ละ

 จะท่าตีลังกา....ท่าเก็บสบู่....ท่าดริฟ ท่าล่องลอยบนอากาศก็ว่ามา ขอให้บอกพี่จะจัดให้ได้หมดเลย   เพื่อน้องอึ๋มอี้เอินแล้ว พี่สมหวังคนนี้ขอสู้ตาย !!!!

   ‘’ให้ผมเริ่มงานได้ตอนไหนครับ....’’

   ริมฝีปากที่เคลือบด้วยลิปสติกสีชมพูอ่อนๆอ้าขึ้นถาม แจ็คสันหวังที่ยังดูดดึงแท่งอมยิ้มในปากยกยิ้มเล็กน้อยก่อนจะดึงมันออกมาแล้วสอดอมยิ้มแท่งเล็กใส่ริมฝีปากอวบอิ่มน่ากระแทกของต้วนอี้เอินคืนกลับด้วยความรัก

  ‘’อืมตอนนี้เลยก็ได้...ช่วยไปยกกล่องถุงยางรสกล้วยในห้องเก็บของตู้ที่สองมาเรียงใส่ตรงนี้ทีนะ’’

   ชี้ไปที่ห้องเก็บของด้านหลังที่มีประตูใหญ่ๆตั้งอยู่แล้วชี้กลับมาที่บริเวณตำแหน่งถุงยางที่ขาดหายไปอีกเยอะเพราะมันคือสินค้าที่ขายดีมากของร้านถุงยางแห่งนี้เลยต้องคอยเติมใส่อยู่ตลอด

    ‘’ได้เลยครับ...’’

    ต้วนอี้เอินพยักหน้าเล็กน้อยเป็นเชิงตอบรับก่อนจะก้าวเข้าไปในห้องข้างในทันที 

     กึก...!!

   ‘’ขอซื้อถุงยางรสกล้วยหน่อยครับ...’’

   นี้ก็ขยันกันมาซื้อจังเลยไอ้เหี้ยยยยยย......!!!!!

   

   แจ็คสันที่มัวแต่ก้มหน้าแปะป้ายราคาถุงยางอยู่ครุ่นคิดอย่างหงุดหงิดก่อนจะไถ่ถามออกไปเหมือนอย่างปกติโดยที่ไม่ได้เงยหน้ามองหน้าคุณลูกค้าตรงๆ

     ‘’ขนาดของคุณละครับ’’